ห้วงรักกามเทพ

ห้วงรักกามเทพ

ห้วงรักกามเทพ
ผู้เขียน: Feelgood
สำนักพิมพ์: JS
หมวด: นิยายโรมานซ์

“คุณรบ เข้ามาทำไม!!” ปาลินเบิกตากว้าง เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วพบว่าพลรบนอนถอดเสื้อผ้าอยู่บนเตียงของตัวเอง

“ใคร?” ชายหนุ่มหรี่ตามองเล็กน้อย พยายามเพ่งดูว่าใครกันที่เรียกตัวเองอยู่ และเมื่อสายตาปรับโฟกัสได้ ชายหนุ่มก็ยิ้มออกมาบางๆ

“ออกไปเลยนะคุณรบ เข้าผิดห้องแล้วค่ะ นี่มันห้องขิง” ปาลินกระชับปมผ้าขนหนูโดยอัตโนมัติ พร้อมกับเอาผ้าขนหนูผืนเล็กมาคลุมไหล่เอาไว้อีกชั้น

“เธอคงเป็นเด็กๆ ที่ไอ้ฉัตรจัดไว้ให้ฉันใช่ไหม มาๆ” คนขี้เมาพยายามลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล พร้อมกับตบบนเตียงเบาๆ เชื้อเชิญให้คนตรงหน้ามานั่งข้างเขาอย่างเปิดเผย

“นี่! ออกไปได้แล้วนะคุณรบ ขิงบอกว่าคุณรบเข้าห้องผิด…ได้ยินไหมคะ” ปาลินขึ้นเสียงอย่างลืมตัว เพราะดูท่าทางพลรบจะเมามากจนแทบฟังเธอไม่รู้เรื่อง

“อย่าเล่นตัวเลยน่า ขิงไหนกัน” ชายหนุ่มลุกจากเตียงและสาวเท้าเข้าหาสาวน้อยตรงหน้าด้วยความรวดเร็ว

“ขิง…ขิงไงคะ ลืมตามองดีๆ คุณรบอย่าเล่นแบบนี้นะ” หญิงสาวตกใจท่าทางคุกคามของคนตัวโตจนถอยกรูดไปติดกับผนังห้อง

“ขิงไหน…จำไม่เห็นได้ มาใกล้ๆ หน่อยสิ” ชายหนุ่มยกแขนกันคนตรงหน้าเอาไว้ พร้อมกับขยับตัวเขาไปใกล้เจ้าหล่อนมากขึ้นจนได้กลิ่นสบู่อ่อนๆ ลอยมาแตะจมูก

“นี่คุณรบ…อย่ามาแกล้งกันแบบนี้นะ ขิง…ขิงไม่ตลกแล้วนะ” หญิงสาวหน้าซีดเผือด ไม่รู้จะหาทางออกให้ตัวเองยังไง เพราะปกติไม่เคยอยู่ใกล้พลรบขนาดนี้ ไม่เคยแม้แต่จะพูดคุยกันใกล้ชิดจนถึงเนื้อถึงตัวแบบวันนี้ เธอเลยไม่รู้ว่าตอนนี้เขาเมาจริงหรือว่าเขากำลังแกล้งเธออยู่กันแน่

“ก็ไม่ได้มาเล่นตลก…แต่มาทำ…อย่างอื่น ตามที่เพื่อนฉันจัดการเอาไว้ให้ไง” พลรบพูดจบก็โน้มตัวลงไปซุกไซ้รอบคอของคนตรงหน้าทันที ไม่ฟังเสียงประท้วงหรือฝ่ามือน้อยๆ ที่ทุบตีหน้าอกเขาเลยสักนิด

“ยะ…อย่านะ ไอ้บ้า…ปล่อยนะไอ้โรคจิต ปล่อยสิวะ…ยะ…อย่าทำแบบนี้” หญิงสาวพยายามทุบตีและผลักคนตรงหน้าให้ออกห่างจากตัวเอง แต่ความรู้สึกบางอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้น มันก็เหมือนกำลังจะแทรกตัวขึ้นมาได้อย่างง่ายดายเพียงแค่ถูกเขาปลุกเร้า

“หอมจัง… ไปต่อที่เตียงนะ” พูดจบก็อุ้มหญิงสาวร่างบางขึ้นมาไว้ในอ้อมกอดทันที

“อย่า…อย่านะโว้ยไอ้คุณรบ ปล่อยขิงนะ”

“ปล่อยก็ได้ แล้วก็…ผ้านี่มันเกะกะ ถอดออกเลยแล้วกันนะ” ชายหนุ่มกระชากผ้าขนหนูที่ปมเริ่มหลวมออกทันที สายตาวาวระยิบพร้อมกับอะไรบางอย่างที่เริ่มจะตื่นตัวขึ้นมา เมื่อได้เห็นร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวที่ตัวเองคร่อมทับเอาไว้ตอนนี้

“เฮ้ย!!! ปล่อยนะ ไอ้..อ๊ะ…อื้อๆ” และเสียงตะโกนก็จบลงเท่านั้น เพราะชายหนุ่มมากประสบการณ์ที่ทาบทับร่างของเธออยู่ จัดการปิดปากของเธอด้วยริมฝีปากของเขาแทน นาน…นานจนปาลินแทบลืมหายใจ

“แฮกๆ คุณรบปล่อยขิงเดี๋ยวนี้นะ ไอ้คนบ้านี่! ขิงไม่เอาแบบนี้นะ” หญิงสาวรวบรวมสติบอกคนตรงหน้า หลังจากที่เขาปล่อยให้ริมฝีปากบางของเธอเป็นอิสระอีกครั้ง

“ขิงหรอ ขิงไหน…นึกไม่ออก” คนเมาพยายามเรียกสติและเพ่งมองคนตรงหน้าด้วยสติอันน้อยนิด

“อย่ามาทำเป็นจำไม่ได้นะ เอาผ้าคืนมาเดี๋ยวนี้” หญิงสาวพยายามควานหาผ้าขนหนูที่ถูกเขาดึงออกไปจากร่างกาย อายที่ต้องมานอนเปลือยต่อหน้าเขาแบบนี้

“ขิง!!!” พลรบอุทานออกมาเสียงดังทันทีที่สายตาปรับโฟกัสได้ชัดเจนมากขึ้นกว่าเดิม

“เอาผ้ามาให้ขิงเดี๋ยวนี้ ไอ้คนทุเรศ ไอ้ลามก!”

“…”

พลรบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก ความคิดในหัวตีรวนกันมากมายจนแทบแยกแยะไม่ออกว่าตัวเองควรจะทำยังไงต่อไป เนื้อตัวที่มีกลิ่นหอมอ่อนๆ และร่างกายเล็กๆ ที่มันยั่วยวนอยู่ตรงหน้าแบบนี้ มันทำให้เขาแทบไม่อยากเป็นคนดีขึ้นมาเลยจริงๆ แล้วทีนี้จะทำยังไง โอ๊ยยย! สำนึกด้านดีด้านชั่วของเขามันต่อสู้กันจนเขาเลือกไม่ถูก!

“ทำไมมองขิงแบบนั้น ห้ามมองนะไอ้โรคจิต!”

“ขิง…ถ้าฉันไม่หยุด เธอจะโกรธไหม? ฉัน…หยุดตัวเองไม่ได้แล้วจริงๆ” นั่นเป็นคำถามสุดท้ายที่ปาลินได้ยิน ก่อนจะถูกชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์หลอกล่อด้วยร่างกายจนหญิงสาวเผลอเคลิ้มไปกับสัมผัสของเขา สัมผัสที่มันสร้างความรัญจวนใจจนเธอเองก็อยากจะลองมันเหมือนกัน!

ห้วงรักกามเทพ
Feelgood
www.mebmarket.com
“คุณรบ เข้ามาทำไม!!” ปาลินเบิกตากว้าง เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วพบว่าพลรบนอนถอดเสื้อผ้าอยู่บนเตียงของตัวเอง”ใคร?” ชายหนุ่มหรี่ตามองเล็กน้อย พยายามเพ่งดูว่าใครกันที่เรียกตัวเองอยู่ และเมื่อสายตาปรับโฟกัสได้ ชายหนุ่มก็ยิ้มออกมาบางๆ”ออกไปเลยนะคุณรบ เข้าผิดห้องแล้วค่ะ นี่มันห้องขิง” ปาลินกระชับปมผ้าขนหนูโดยอัตโนมัติ พร้อมกับเอาผ้าขนหนูผืนเล็กมาคลุมไหล่เอาไว้อีกชั้น”เธอคงเป็นเด็กๆ ที่ไอ้ฉัตรจัดไว้ให้ฉันใช่ไหม มาๆ” คนขี้เมาพยายามลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล พร้อมกับตบบนเตียงเบาๆ เชื้อเชิญให้คนตรงหน้ามานั่งข้างเขาอย่างเปิดเผย”นี่! ออกไปได้แล้วนะคุณรบ ขิงบอกว่าคุณรบเข้าห้องผิด…ได้ยินไหมคะ” ปาลินขึ้นเสียงอย่างลืมตัว เพราะดูท่าทางพลรบจะเมามากจนแทบฟังเธอไม่รู้เรื่อง”อย่าเล่นตัวเลยน่า ขิงไหนกัน” ชายหนุ่มลุกจากเตียงและสาวเท้าเข้าหาสาวน้อยตรงหน้าด้วยความรวดเร็ว”ขิง…ขิงไงคะ ลืมตามองดีๆ คุณรบอย่าเล่นแบบนี้นะ” หญิงสาวตกใจท่าทางคุกคามของคนตัวโตจนถอยกรูดไปติดกับผนังห้อง”ขิงไหน…จำไม่เห็นได้ มาใกล้ๆ หน่อยสิ” ชายหนุ่มยกแขนกันคนตรงหน้าเอาไว้ พร้อมกับขยับตัวเขาไปใกล้เจ้าหล่อนมากขึ้นจนได้กลิ่นสบู่อ่อนๆ ลอยมาแตะจมูก”นี่คุณรบ…อย่ามาแกล้งกันแบบนี้นะ ขิง…ขิงไม่ตลกแล้วนะ” หญิงสาวหน้าซีดเผือด ไม่รู้จะหาทางออกให้ตัวเองยังไง เพราะปกติไม่เคยอยู่ใกล้พลรบขนาดนี้ ไม่เคยแม้แต่จะพูดคุยกันใกล้ชิดจนถึงเนื้อถึงตัวแบบวันนี้ เธอเลยไม่รู้ว่าตอนนี้เขาเมาจริงหรือว่าเขากำลังแกล้งเธออยู่กันแน่”ก็ไม่ได้มาเล่นตลก…แต่มาทำ…อย่างอื่น ตามที่เพื่อนฉันจัดการเอาไว้ให้ไง” พลรบพูดจบก็โน้มตัวลงไปซุกไซ้รอบคอของคนตรงหน้าทันที ไม่ฟังเสียงประท้วงหรือฝ่ามือน้อยๆ ที่ทุบตีหน้าอกเขาเลยสักนิด”ยะ…อย่านะ ไอ้บ้า…ปล่อยนะไอ้โรคจิต ปล่อยสิวะ…ยะ…อย่าทำแบบนี้” หญิงสาวพยายามทุบตีและผลักคนตรงหน้าให้ออกห่างจากตัวเอง แต่ความรู้สึกบางอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้น มันก็เหมือนกำลังจะแทรกตัวขึ้นมาได้อย่างง่ายดายเพียงแค่ถูกเขาปลุกเร้า”หอมจัง… ไปต่อที่เตียงนะ” พูดจบก็อุ้มหญิงสาวร่างบางขึ้นมาไว้ในอ้อมกอดทันที”อย่า…อย่านะโว้ยไอ้คุณรบ ปล่อยขิงนะ””ปล่อยก็ได้ แล้วก็…ผ้านี่มันเกะกะ ถอดออกเลยแล้วกันนะ” ชายหนุ่มกระชากผ้าขนหนูที่ปมเริ่มหลวมออกทันที สายตาวาวระยิบพร้อมกับอะไรบางอย่างที่เริ่มจะตื่นตัวขึ้นมา เมื่อได้เห็นร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวที่ตัวเองคร่อมทับเอาไว้ตอนนี้”เฮ้ย!!! ปล่อยนะ ไอ้..อ๊ะ…อื้อๆ” และเสียงตะโกนก็จบลงเท่านั้น เพราะชายหนุ่มมากประสบการณ์ที่ทาบทับร่างของเธออยู่ จัดการปิดปากของเธอด้วยริมฝีปากของเขาแทน นาน…นานจนปาลินแทบลืมหายใจ”แฮกๆ คุณรบปล่อยขิงเดี๋ยวนี้นะ ไอ้คนบ้านี่! ขิงไม่เอาแบบนี้นะ” หญิงสาวรวบรวมสติบอกคนตรงหน้า หลังจากที่เขาปล่อยให้ริมฝีปากบางของเธอเป็นอิสระอีกครั้ง”ขิงหรอ ขิงไหน…นึกไม่ออก” คนเมาพยายามเรียกสติและเพ่งมองคนตรงหน้าด้วยสติอันน้อยนิด”อย่ามาทำเป็นจำไม่ได้นะ เอาผ้าคืนมาเดี๋ยวนี้” หญิงสาวพยายามควานหาผ้าขนหนูที่ถูกเขาดึงออกไปจากร่างกาย อายที่ต้องมานอนเปลือยต่อหน้าเขาแบบนี้”ขิง!!!” พลรบอุทานออกมาเสียงดังทันทีที่สายตาปรับโฟกัสได้ชัดเจนมากขึ้นกว่าเดิม”เอาผ้ามาให้ขิงเดี๋ยวนี้ ไอ้คนทุเรศ ไอ้ลามก!””…”พลรบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก ความคิดในหัวตีรวนกันมากมายจนแทบแยกแยะไม่ออกว่าตัวเองควรจะทำยังไงต่อไป เนื้อตัวที่มีกลิ่นหอมอ่อนๆ และร่างกายเล็กๆ ที่มันยั่วยวนอยู่ตรงหน้าแบบนี้ มันทำให้เขาแทบไม่อยากเป็นคนดีขึ้นมาเลยจริงๆ แล้วทีนี้จะทำยังไง โอ๊ยยย! สำนึกด้านดีด้านชั่วของเขามันต่อสู้กันจนเขาเลือกไม่ถูก!”ทำไมมองขิงแบบนั้น ห้ามมองนะไอ้โรคจิต!””ขิง…ถ้าฉันไม่หยุด เธอจะโกรธไหม? ฉัน…หยุดตัวเองไม่ได้แล้วจริงๆ” นั่นเป็นคำถามสุดท้ายที่ปาลินได้ยิน ก่อนจะถูกชายหนุ่มผู้มากประสบการณ์หลอกล่อด้วยร่างกายจนหญิงสาวเผลอเคลิ้มไปกับสัมผัสของเขา สัมผัสที่มันสร้างความรัญจวนใจจนเธอเองก็อยากจะลองมันเหมือนกัน!